{"id":176768,"date":"2017-01-15T00:00:00","date_gmt":"2017-01-14T23:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bcfi.be\/recente-informatie-januari-guanfacine-elbasvir-grazoprevir-sofosbuvir-velpatasvir-atorvastatine-perindopril-amlodipine-indinavir-autologe-kraakbeencellen\/"},"modified":"2026-04-02T19:11:00","modified_gmt":"2026-04-02T17:11:00","slug":"recente-informatie-januari-guanfacine-elbasvir-grazoprevir-sofosbuvir-velpatasvir-atorvastatine-perindopril-amlodipine-indinavir-autologe-kraakbeencellen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/h.cbip.be\/nl\/recente-informatie-januari-guanfacine-elbasvir-grazoprevir-sofosbuvir-velpatasvir-atorvastatine-perindopril-amlodipine-indinavir-autologe-kraakbeencellen\/","title":{"rendered":"Recente informatie januari: guanfacine, elbasvir + grazoprevir, sofosbuvir + velpatasvir, atorvastatine + perindopril + amlodipine, indinavir, autologe kraakbeencellen"},"content":{"rendered":"\n\n\n
\n

\u00a0<\/span>Nieuwe specialiteiten<\/span>:
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u2022 guanfacine<\/a>
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u2022 elbasvir + grazoprevir en sofosbuvir + velpatasvir<\/a>
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u2022 atorvastatine + perindopril + amlodipine<\/a>
\u00a0<\/span>Geschrapte specialiteiten<\/span>:
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u2022 indinavir<\/a>
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u2022 autologe kraakbeencellen<\/a> <\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u25bc: geneesmiddel met een nieuw actief bestanddeel of nieuw biologisch geneesmiddel, waarvoor het melden van ongewenste effecten aan het Belgisch Centrum voor Geneesmiddelenbewaking wordt aangemoedigd.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/a>Nieuwe specialiteiten<\/h2>\n

<\/a>guanfacine<\/h3>\n

Guanfacine<\/span> (Intuniv<\/span>\u00ae\u25bc; hoofdstuk 10.4.<\/a>), een centraal werkend \u03b12<\/sub>-adrenerge receptoragonist die vroeger gebruikt werd als centraal werkend antihypertensivum, is nu beschikbaar in tabletten met verlengde afgifte voor de behandeling van ADHD. De in de SKP vermelde indicatie is de volgende: \u201cde behandeling van aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (ADHD) bij kinderen en adolescenten van 6 tot 17 jaar voor wie stimulerende middelen niet geschikt zijn, niet goed verdragen worden of waarvan is aangetoond dat zij niet effectief zijn\u201d. De dosering is als volgt: 1 mg in \u00e9\u00e9n dosis per dag, eventueel te verhogen in functie van het antwoord en de tolerantie van de pati\u00ebnt, tot max. 0,12 mg\/kg\/dag in \u00e9\u00e9n dosis. Het werkingsmechanisme van guanfacine bij ADHD is niet duidelijk bewezen, en de verbetering van de symptomen zou deels kunnen verklaard worden door de sederende eigenschappen van guanfacine. De voornaamste ongewenste effecten van guanfacine zijn sedatie, slaperigheid, hypotensie, bradycardie, syncope, verlenging van het QT-interval, gewichtstoename. Voorzichtigheid is geboden bij antecedenten van hypotensie, bradycardie, syncope of cardiovasculaire aandoeningen. Guanfacine geeft een verhoogd risico van torsades de pointes<\/span> bij associatie met andere geneesmiddelen of risicofactoren van verlenging van het QT-interval; guanfacine is een substraat van CYP3A4. Uit een meta-analyse van gerandomiseerde studies (meestal van korte duur) blijkt dat guanfacine een groter effect heeft op de ADHD-symptomen dan placebo (59% versus 33% responders), maar de behandeling werd vaker stopgezet omwille van ongewenste effecten (10% versus 2% onder placebo).\u00a0
Advies voor de praktijk<\/span>
Wanneer medicamenteuze behandeling nodig is bij de aanpak van ADHD, zijn in Belgi\u00eb volgende geneesmiddelen beschikbaar: methylfenidaat (een centraal stimulans verwant aan amfetamine), atomoxetine (een noradrenaline-heropnameremmer) en guanfacine (een centraalwerkend antihypertensivum). Hoewel er met deze geneesmiddelen een kortetermijneffect aangetoond werd op de voornaamste symptomen van ADHD (hyperactiviteit, impulsiviteit, aandachtstekort), zijn hun doeltreffendheid en veiligheid op lange termijn niet bekend. Methylfenidaat is het best bestudeerd geneesmiddel bij ADHD. Indien methylfenidaat niet kan gebruikt worden, zijn atomoxetine of guanfacine alternatieven. Gezien de onzekerheden in verband met de werkzaamheid en de mogelijke risico\u2019s (sedatie, cardiovasculaire effecten en gewichtstoename) van guanfacine, lijkt de plaats ervan bij de aanpak van ADHD zeer beperkt [Zie ook update van de Transparantiefiche in de Folia van december 2016<\/a>].1<\/span><\/span><\/p>\n

<\/a>elbasvir + grazoprevir en sofosbuvir + velpatasvir<\/h3>\n

De associatie elbasvir + grazoprevir<\/span> (Zepatier<\/span>\u00ae\u25bc) en de associatie sofosbuvir<\/span> + velpatasvir<\/span> (Epclusa<\/span>\u00ae\u25bc) zijn nieuwe specialiteiten op basis van direct werkende antivirale middelen, met als indicatie de behandeling van chronische hepatitis C (hoofdstuk 11.4.5.<\/a>). Sofosbuvir is een inhibitor van RNA-polymerase die reeds beschikbaar was in monotherapie en in associatie met ledipasvir. Elbasvir, grazoprevir en \u00a0velpatasvir zijn inhibitoren van specifieke eiwitten van het hepatitis C-virus. De voornaamste ongewenste effecten van de direct werkende antivirale middelen zijn meestal moeheid, hoofdpijn, slapeloosheid en gastro-intestinale stoornissen, en deze geneesmiddelen geven vele medicamenteuze interacties.\u00a0<\/span><\/p>\n